Tussen Kerst en Nieuwjaar begon Chica's hormonale gedrag de spuigaten uit te lopen. Ik zag mezelf genoodzaakt om toch weer een implantaat te laten plaatsen. Liefst vóór ze eieren zou leggen. Ook al betekende het dat ze met haar geringe gewicht en leeftijd van bijna 18 onder narcose moest. Soms denk ik wel eens: "wat doe ik haar aan?" Maar wat is het alternatief? Als ik de natuur haar gang laat gaan, gaat ze dood aan het leggen van eitjes.
Op 26 december ging ik met een bang hartje richting vogelarts. Gelukkig bewijst mijn poppeke dat ze een erg taaie tante is en nog lang niet van plan is om op te geven 💪😀.
Deze foto nam ik voor de ingreep, in de hoop dat het niet de laatste zou zijn.
Ik vroeg de vogelarts ook om naar het bultje op haar rug te kijken. Ik mag de veertjes opzij doen, haar aaien op die plek, allemaal geen probleem. Maar toen de vogelarts de bult goed ging betasten, krijste ze het wél uit van de pijn 😧. Toen ze onder narcose was, meteen ook maar gekeken wat het harde ding was, wat er zat. Het bleek een stukje van het vorige implantaat te zijn 😲! Haar lichaampje had het blijkbaar ingekapseld. Hopelijk gebeurt nu niet hetzelfde. Er is nu eenmaal niet zoveel plaats bij zo een klein vogeltje om zo een grote naald in te brengen. Het gaatje werd met huidlijm dichtgemaakt en ze kreeg nog een injectie pijnstilling. Daarna mocht ze langzaam wakker worden in mijn handen.
Het implantaat verpulverde meteen toen het uit het lichaam werd gehaald.
Ze is enkele dagen wat anders dan anders geweest, maar ondertussen voelt Chica zich alweer beter.
Ik heb zelfs geen extra pijnstilling moeten geven.
Duidelijk dat ze zich beter voelt, ze smijt haar beukensnippers weer op de grond 😄.
Sinds gisteren liggen er ook weer veel donsveertjes in haar kooi. Ze is dus alweer in de rui. Geen idee of dat normaal is, maar het betekent alleszins wel dat ze geen eieren zal leggen. Want een vogel kan niet tegelijkertijd in de rui zijn en eieren leggen. Ik weet alleen niet of die ruibeurten een gevolg zijn van het implantaat...
Kiekeboe, gelukkig nieuwjaar 🎉!
Mijn nieuw slaapplekje, hier voel ik me lekker knus en veilig 😊.
Goh, Indy, hoe elegant 😁.
Ik ben naar buiten geglipt, ook al mag dat niet meer van mammie 😉.
Oy, rendier, da's wel mijn zeteltje hè 😯.
Kerstdiner in stijl 🎅.
Blij met mijn grote bamboetunnel 😃.
En mijn kerstklok gevuld met kruiden e.d. 😋.
Deze kerstbox was ook gevuld met hooi en kruiden 😋.
Mammie's kadootjes waren eigenlijk ook een beetje voor mij 😏.
En ook Tante Monique heeft me weer flink verwend 😇.
Oh jee, ik heb zo hard gefeest dat ik mijn oortjes eraf heb geschud 😄.
Ben ik niet mooi 😍?
Deze winterdecoratie is bijna zo zacht als ik 😊.
Mammie heeft voor zichzelf 2 kadootjes gekocht. Met konijntjes, hoe kan het ook anders 😎? De pen ligt erbij om de grootte aan te duiden.
Tot slot nog even wat nieuws over mezelf, uitzonderlijk, maar in dit geval weer nodig want ik zal wellicht weer een tijdje "out" zijn. Als ik mijn volgend blog-bericht plaats, zal ik voor de 3de keer geopereerd zijn aan mijn rechteroog. Het kanaaltje dat ze 2 jaar geleden gemaakt hebben is dichtgegroeid en nu gaan ze een buisje plaatsen. Laten we hopen dat alles voorspoedig verloopt en dat ik langer dan 2 jaar klachten- en medicijnvrij mag zijn. Want alle druppels en pillen die ik nu moet nemen om de oogdruk te beperken, hebben ernstige bijwerkingen.
