banner

banner

zondag 21 juni 2015

Beetje zorgen om Snowy

Vandaag begin ik met Snowy want van de week ontdekte ik ineens witte vlekjes in zijn grijze pupil. Ook de vorm van de pupil en iris ziet er raar uit. Het zou een gewone verderzetting van zijn cataract kunnen zijn in combinatie met vergroeiing van de lens met de pupil. Dit is niet pijnlijk. Ik heb het zelf al vaker gehad en dan werd het losgemaakt met atropine druppels. Bij hem is het echter al te ver gevorderd en gaan de druppels niet meer werken. Hij is sowieso al volledig blind dus nadelen ondervindt hij er niet van.
Maar ook E. cuniculi staat erom bekend oogafwijkingen te geven. Altijd moeilijk met een diertje op leeftijd Confused, hij is inmiddels 11 jaar en 3 of 4 maanden oud. Wat zijn ouderdomsverschijnselen en wat wijst op ziekte? 
Ik heb 2 gewone dierenartsen en 3 oogdierenartsen gemaild. Tot nu toe heeft 1 van elk een antwoord gegeven. De oogarts denkt dat het een verergering van zijn cataract is, mijn dierenarts denkt het ook, maar adviseerde om voor de zekerheid toch maar een kuurtje te geven. 
Ook dat vind ik weer een moeilijke beslissing want medicijnen geven is stresserend en stress brengt de weerstand nog meer omlaag. 
Maar soms moet je kiezen uit 2 kwaden. Snowy is sowieso alweer flink in de rui en heeft zijn laagste gewicht ooit bereikt: 753 g Sad. Hij valt in de lente/zomer altijd af en ook als hij verhaart. Voor het overige vertoont hij geen symptomen. Als hij schrikt van bekende geluiden, weet ik zeker dat het een opstoot is. Maar ik kies toch maar weer het zekere voor het onzekere en ben afgelopen vrijdag gestart met panacur. Ik weet nog niet hoe lang ik het ga geven, 14 of 28 dagen. Dat beslis ik aan de hand van beterschap zien of niet.



Met het gewicht van Chica gaat het nog altijd de goede kant op. Ze weegt nu 119 g en is ook nog altijd hevig aan het ruien. Toch begon ze vorige week plots weer te masturberen Shocked! Mijn ex was toevallig wel hier, misschien was die mannenstem de trigger. Voor de rest is het gelukkig stil gebleven. Ze is wel erg stil momenteel, maar de rui zal ook veel van haar vragen. Ze is ook al 15 jaar oud en heeft een uitgebreide ziektegeschiedenis achter de rug.

Ook Dotje is weer bijgekomen, oef! Geen idee wat er mis was, maar ze weegt weer 26 g. Ze mocht mijn zomerdecoratie even ontdekken Very Happy.




En nu volgen weer een heleboel foto's en filmpjes van mijn mooie Indy Very Happy. Ze houdt me bezig hoor! Da's het minste wat je kan zeggen Laughing.

Haar nageltjes zijn overigens ook weer geknipt bij de dierenarts. Maar wat een ramp is het toch om haar te fixeren. Het optillen lukt al beter, zonder te spartelen. Maar zodra je haar langer dan een minuut wil vasthouden, is het grote paniek. Ze maakte een koprol om te ontsnappen uit mijn handen. Daarom behandelen we haar nog steeds op de grond, ik ben zo bang dat ze van de tafel zou vallen.

Voor het overige voelt ze zich echter prima op haar gemak en ik mag wel zeggen heel gelukkig, ondanks dat ze voorlopig nog alleen zit.

Dit filmpje is daar het ultieme bewijs van Very Happy.


Als ik haar kooi wil schoonmaken, komt ze me fijn storen en laat ze haar ranke lichaampje zien. Ze woog altijd 2,135 kg; maar is nu afgevallen tot exact 2 kg. Daar zal het gedrag in bovenstaand filmpje en onderstaande foto's wel voor iets tussen zitten Wink.





Natuurlijk moet er na zoveel activiteit ook gerust worden Smile.


En zich opnieuw mooi maken Razz.


Zo mooi kan Indy dus zijn, dit is absoluut 1 van mijn lievelingsfoto's! Die oogjes, dat mondje, die snoet, haar vachtje, haar kleurtjes... Very Happy.


En tussen het binnen en buiten spelen door, even Fluffy haar werk afmaken Laughing.


Jullie weten dat de matten binnen en buiten liggen omdat ze niet op tegels durft. Mijn verbazing was dan ook heel groot toen ik ineens dit zag Surprised! Mijn boefje heeft me gewoon voor de gek gehouden Twisted Evil!




Er staan wel nepplantjes op het rekje (sorry, heb echt geen groene vingers), maar heb ze toch maar weggenomen gezien ze er al aan geknaagd had. Niet opgegeten gelukkig! Op dit moment loopt ze bijna overal op de tegels tussen haar speelgoed door. Vooral onder de tafels en stoelen is ze in haar element Smile. Ik had het nooit verwacht hoor! Ook binnen begint ze nu een beetje de tegels te verkennen. Maar die zijn gladder dan buiten, afwachten hoe dit zal evolueren.
Ik vond gisteren een plasje op de tegels naast het plantenrekje en dat verbaast me want ze is normaal gezien heel zindelijk. Ik weet niet of dit een ongelukje of territoriaal plasje is. 

Om af te sluiten: vorige week was ik jarig en een hele lieve vriendin uit Nederland verraste me met deze originele cadeautjes. Een theelichthoudertje en een theeglas met de tekst "I love my rabbits" erin gegraveerd. Dank je wel, ik vind ze prachtig Very Happy!



Van mijn ex-collega kreeg ik dit mooi kussen (en het voelt zo zacht aan!) en harige konijnensloffen Very Happy. Goedgekeurd onder het wakend oog van Indy Cool.

zondag 7 juni 2015

Eindelijk zomer!

Wat ben ik blij met het warme weer en de zon Very Happy. En zoals je meteen kunt lezen, ben ik niet de enige die van de buitenlucht geniet Wink.

Een laatste voorlopige update over mezelf: de laatste controle in Leuven was goed. De oogdruk blijft stabiel, wonde geneest goed en kanaal blijft open. Ik kan de druppels wel niet goed verdragen en heb er nu andere gekregen. Die moet ik ook voor de rest van mijn leven 2x per dag gebruiken om ontstekingen te voorkomen. Een nieuwe opstoot zou littekenweefsel kunnen geven en een nieuwe operatie eisen.

Genoeg over mij, de diertjes zijn veel interessanter Wink. Hou je vast want dit wordt een blog met veel foto's en filmpjes Cool.

Chica begint eindelijk te herstellen Smile. Ze begint weer te ruien en is in totaal al 18g bijgekomen. Ze weegt nu 115g, nog 10g en dan zit ze weer op haar normaal gewicht Very Happy.



Wat Dotje betreft, weet ik niet goed wat ik moet denken. Ze is nog wat gewicht verloren en weegt nog maar 21g. Daarom geef ik af en toe een havermoutpapje (met soya melk) om haar wat aan te sterken. Maar sinds ik dit geef, weigert ze haar andere snoepjes. Groenten/fruit neemt ze wel nog aan. Ze is ook nog altijd actief. Ik was bang dat ze misschien iets aan de tandjes had maar kan het niet controleren omdat ze nog altijd te snel en te klein is om het goed te kunnen zien. Dus heb ik haar nog eens in mijn vingers laten bijten Shocked. Aan de 2 deukjes in mijn vinger te zien, is alles nog goed daarmee Twisted Evil.
Ze zit wel superschattig met haar kontje in de pap Laughing.


Snowy heeft momenteel veel last van de rui en verhaart overal tegelijk. Daardoor vermindert zijn eetlust ook weer en maakt hij weer die rare knarsgeluidjes met zijn mondje. 

Ik weet niet waarom hij hier zo stiekem om het hoekje komt piepen Razz.


Lief klein konijntje had een vliegje... euh... strootje op zijn neus Laughing.


2 maanden geleden hoorde ik een hele harde krak toen hij 's avonds zijn brokjes at. Ik was doodsbang voor een gebroken tand, controleerde de snijtanden al, maar hij at gewoon verder alsof er niets aan de hand was. Sterker nog: hij at in de weken en maanden daarna beter dan voordien.

Net voor zijn verjaardag liet ik bij de dierenarts zijn nagels knippen en tandjes nakijken. En Steven zei dat 1 kies in de bovenkaak korter was dan de andere Shocked. Dus toch een gebroken tand! Hij lijkt er evenwel geen last van te hebben en ook de tegenoverstaande kies in de onderkaak slijt nog mooi af, oef!

Toen ik terug kwam van de dierenarts, besloot ik om Indy en Snowy toch eens 'echt' te laten kennismaken. Ze kennen elkaars geur wel en Indy kan Snowy in de verte zien, maar dat is het dan ook. Ik wilde graag weten hoe Indy reageert als ze een soortgenootje zou zien, omdat ik haar in de toekomst toch een vriendje wil geven. Ze is immers heel territoriaal wat speelgoed betreft, vreemde mensen mogen er niet aan komen.
Natuurlijk liet ik Snowy wel veilig in de transportbox zitten, daarom kan ik ook niet heel goed inschatten hoe Indy later zal reageren. Maar hier toonde ze totaal geen agressie, geen angst, zelfs geen overdreven nieuwsgierigheid. Van Snowy kwam 0,0 interesse; hij wilde waarschijnlijk gewoon zo snel mogelijk uit de draagmand Wink.


Zijn jullie klaar voor een "overload" aan foto's en filmpjes van Indy Cool?

Gooooood Morning Laughing!


Mijn mammie zegt dat mijn vachtje op een ottertje lijkt Smile.


Grappige plantenspuit Laughing.


Herinner je je nog dat ik enkele weken geleden een rode hiel zag? Niets meer te bespeuren nu Confused.


Het begin van het einde van de wilgenbal Wink.


En zo komt hij echt aan zijn einde Laughing.


Nu de echte reden waarom er zoveel foto's en filmpjes zijn. Nu het eindelijk langere tijd goed weer zal zijn, besloot ik dat het tijd werd dat Indy buiten mocht spelen. Ik heb een overdekt terras van 7 x 7 m waar ze - onder toezicht natuurlijk - op mag. Het ligt vlak achter de keuken. Vanzelf durfde ze echter niet, ondanks een hoop aanmoedigingen onder de vorm van rozijntjes.
Daarom wilde ik haar in een transportmand naar buiten dragen. Ik dacht dat het trainen wel even zou duren, maar de mand stond nog niet neer of ze zat er al in Laughing.

Na een week was het dan zo ver: ik droeg haar met de mand naar buiten en ze zette haar eerste schuchtere stapjes. Zodra ze begrepen had hoe ze weer zelf naar binnen kon, begon ze te oefenen Smile. De eerste dag durfde ze nog niet ver te gaan.




De 2de dag ging het al stukken beter en ze blaakte van zelfvertrouwen, ik ben zo trots op haar Very Happy!




Haar conditie is zoveel loopruimte niet gewend Wink. Als ze moe is, komt ze binnen even uitrusten.




Hopelijk kan ik binnenkort races en binkies filmen Wink.