Welkom Dotje!

Geheel niet gepland, maar sinds vandaag (exact 2 maanden na Mika's dood) ben ik het trotse baasje van een roborovski hamster ! Als ik al een nieuwe hamster wilde, was het opnieuw een syrtje. Ik ben wél altijd dol geweest op robbies maar door omstandigheden kon ik ze nooit houden. En nu, heel toevallig (?) las ik een advertentie over een roborovski die verstoten werd uit de groep. Ze werd bang van de anderen en herkoppelen lukte niet meer. Dus nam haar baasje - met spijt in het hart - de beslissing om haar een nieuwe thuis te geven. Ik heb een uur gewikt en gewogen: zou ik dit wel doen? Maar ik besloot om mijn hart te volgen en als ik Dotjes lief snoetje zie, smelt ik helemaal. Geen seconde spijt dus . Vanmorgen om 11u. ben ik Dotje gaan halen bij HamsteropvangHakuna Matata.

Ze is natuurlijk nog schuw, ze is ook pas enkele uurtjes hier. Maar toch wil ik al enkele foto's met jullie delen.

Als je goed kijkt, zie je het littekentje op haar neusje waar ze gebeten is. Oh ja, ze is ongeveer 3 maanden oud.

Dit is de kooi waarin ze mag wonen. Omdat ze zo klein is (26 grammetjes ) durf ik geen traliekooi te gebruiken. Daarom heb ik deze tweedehands duna die oorspronkelijk voor konijnen/cavia's bedoeld is, omgebouwd en nu heeft zij 80 x 50 cm voor haar alleen om haar beentjes te strekken . (Zo een duna is trouwens absoluut af te raden voor konijnen en cavia's!)

Het zandbakje is ondertussen al vervangen door een hoektoiletje.

Het is echt aanpassen om te wennen aan het verschil in grootte tussen een robbie en een syr. Ik vind het wel leuk dat ik nu 2 echte dwergjes heb. Snowy is de kleinste konijnensoort en Dotje de kleinste hamstersoort .

Over Snowy gesproken: tot hier toe (hout vasthouden) gaat het goed met hem. Hij is thans nog steeds in de rui en af en toe smakt hij nog maar... ik heb na jaren weer bio hooi gevonden! Sinds hij dit weer herontdekt heeft, vreet hij de oren van mijn kop maar daar ben ik héél blij mee . Als dit het stoppen met eten kan tegenhouden, dan is het de ideale oplossing!

Bio hooi in de bal.

Ik stop blijkbaar altijd het lekkerste hooi helemaal vanonder .

Kijk hoe ik Chica van de week aantrof, zo slaapt ze normaal gezien nooit .

De komende tijd hoop ik nog meer foto's en ook filmpjes van Dotje te kunnen maken. Maar eerst zal ik haar laten bekomen van alle stress en mag ze lekker wennen aan de nieuwe omgeving. En dan hoop ik haar wat handtam te kunnen maken. Zo tam als een syr worden robbies niet, maar het zou leuk zijn als ze niet meer bang is van handen. Ik doe mijn best .

Mezelf, Snowy en Chica

Het is een tijdje geleden dat ik nog iets geschreven heb en daar is een reden voor. Ik heb namelijk niet zo goed nieuws gekregen, hoewel ik het eigenlijk zelf al wist. De oogarts zei me dat ik met mijn rechteroog nog maar 3/10 zie. De cataract is veel erger geworden en zit ook nog op de slechtste plaats. Een operatie is dus onafwendbaar . Wat een complicaties mijn reuma met zich meebrengt... Mijn echte lens die troebel geworden is door het veelvuldige en langdurige gebruik van cortisonedruppels, moet vervangen worden door een kunstlens. Dan ben ik met mijn linkeroog bijziend en met het rechteroog verziend. Dat worden dus 2 brillen met aan één kant een gewoon glas erin.

Maar de oogarts zei dat het in Leuven moest gebeuren omdat zij niet genoeg ervaring heeft. Twee problemen: ik heb niemand die me kan brengen (er horen ook 2 à 3 vooronderzoeken bij plus controle achteraf) en er zou een opname aan vasthangen en ik heb niemand die mijn diertjes kan verzorgen. Dus daarom ga ik voor een second opinion naar Hasselt. Daar zijn 2 chirurgen gespecialiseerd in cataractoperaties met druppelverdoving, dus ik hoop dat ik daar kan geopereerd worden. Dan kan ik tenminste zelf naar de vooronderzoeken rijden, hoewel ik eigenlijk alleen nog maar met mijn linkeroog kan zien . 

Normaal schrijf ik niet veel over mezelf, maar hierdoor zou ik wel eens een paar dagen tot een paar weken uit de running kunnen zijn. Vandaar deze melding, ik weet natuurlijk nog niet wanneer het zal gebeuren. Mijn oog moet ontstekingsvrij zijn (wat bijna nooit is) en bovendien kan de operatie op zich al een uitlokkende factor voor een nieuwe ontsteking zijn.

Over ogen gesproken: per toeval ben ik erachter gekomen dat Snowy die vreemde vlek al veel langer op zijn oogje heeft dan ik dacht. Alleen als er veel licht op zijn oogje valt, is het zichtbaar. Een foto uit een filmpje van juli 2012.

Enkele weken geleden bemerkte ik ook iets in zijn rechteroortje. Hij was zo hard aan het krabben (doet hij altijd tijdens de rui), dat ik besloot toch maar eens te kijken. Ik kijk regelmatig zijn oortjes na maar het is niet dat ik het iedere week doe of zo. Anyway, ik zag "iets" maar door mijn slecht zicht, wist ik niet wat het was, het leek op een wrat. Ik probeerde het uit zijn oortje te halen en er brak een stukje af. Waar het afbrak, bloedde het een beetje. Het leek op een korstje maar jammer genoeg was Inge (mijn DA en werkgever) net met vakantie dus ik kon hem niet laten controleren. Ik besloot er vanaf te blijven en zag het "iets" met de dag verschrompelen. Eergisteren was het weg. Nu zit er nog een uitstulpinkje in zijn oortje, wat vermoedelijk een litteken van het krabben is. Omdat hij er verder geen last van lijkt te hebben, hou ik het gewoon zelf in de gaten.

Anderhalve week geleden had hij weer enkele dagen last van haartjes in zijn mondje/keel. Gelukkig duurde het maar 2 à 3 dagen en tot nu toe (hout vasthouden!) gaat het goed. Hoewel hij vanmorgen weer iets trager brokjes at dan normaal en ik hem lichtjes hoorde smakken. De rest van de voormiddag heeft hij bijna continu hooi gegeten dus ik hoop dat ik het in de kiem heb gesmoord. Ik pluk hem iedere dag, hopelijk is dat genoeg om het probleem te kunnen voorkomen.

Omdat ik al zo lang niks meer geplaatst heb, komen er heel veel foto's aan van het allermooiste ventje van heel de wereld  .

Hij zit nog altijd graag in Fluffy's oud huisje, en zeker als de zon binnen schijnt.

Slapen in het zonnetje.

Zelfs zijn schaduw is mooi .

Met zijn hartje .

Close up van dat lekker snoetje met die lieve hangwangen, zijn sip lipje en wonderlijke oogjes (en bijnaam Snorremans ).

Als hij 's avonds bij me ligt, ligt hij onder zijn eigen dekentje...

Of bij mij onder de fleece (ik ben even weggeglipt om deze foto te kunnen maken ).

Als mijn manneke maar geniet . Wie ook geniet, is Chica. Eindelijk een foto kunnen maken waar ze geen knuffel van het toestel wilde . Zij is ook een beetje in de rui. En telkens als de zon schijnt, neemt ze een badje in haar drinkbak. Ik probeer er binnenkort een filmpje van te maken.

Vrolijk Pasen!

Snowy, Chica en ik wensen jullie een Fijn Paasweekend!

Snowy weer ziekjes

Sinds vorige week maandag liep het weer fout met Snowy. Hij verloor ineens heel veel vacht en hoewel ik hem regelmatig plukte, moet hij toch aardig wat haren hebben ingeslikt. Hij begon weer te niezen en dan stopt hij met eten. Alsof hij dat soort eten dan associeert met een onaangenaam gevoel. Het ging elke dag wat slechter, hij at alleen nog maar lekkere dingen zoals snoep, hamstervoer, knabbelrol enz. (Tja, je probeert alles natuurlijk, om toch maar niet meteen te moeten dwangvoeren). Vreemd genoeg heeft hij geen plakpoep ervan gekregen! Hij at thans maar heel weinig hooi, groenten moest ik met de hand voeren en zelfs dan, at hij niet alles op.

Ik gaf weer alle medicijnen die ik nodig achtte (pijnstiller, prozyme, darmstimulerend middel, laxeermiddel, beetje dwangvoer), maar net zoals vorige keer hielpen ze niets. Omdat het probleem zich niet in de darmen maar in zijn mondje bevindt. En daar kan ik niets aan doen! Zijn keuteltjes werden geleidelijk kleiner en harder, maar dat is ook logisch als je zo weinig eet natuurlijk.

Hij is al een stuk gemakkelijker geworden, maar toch doet hij nog alsof ik hem ga vermoorden, als ik hem wil plukken. Als ik aan een losse pluk trek, zet hij het al op een lopen. Ik ga dus bij hem op de grond zitten, fixeer hem door zijn schoudertjes wat naar beneden te drukken en probeer dan voorzichtig maar toch snel te werk te gaan. Hij steigert, spartelt en piept van de stress . Zijn vacht is dubbel zo lang als die van een gewoon konijn, misschien is het daarom moeilijker bij hem? Een vlooienkam helpt ook niet. Je moet bij hem echt het dekhaar omhoog heffen en dan pas kun je de onderwol wegnemen. Op zulke momenten zou ik 3 handen moeten hebben . Misschien toch maar eens een borstel met lange metalen pinnen aanschaffen. Maar ik ben altijd zo bang om daarmee te huid te beschadigen, konijntjes hebben zo een dunne huid... .

Vannacht liep het echt de spuigaten uit. Net voor ik ging slapen had ik nog een spuitje dwangvoer gegeven en hij panikeerde en brak het kot echt af. 's Nachts begon hij te graven in zijn handdoek, ik weet dat hij enkel uit frustratie graaft. Dus voor alle zekerheid nog maar een pijnstiller en Rescue Remedy gegeven. Weer dat gegraaf... Maar rond 4u. hoorde ik hem eindelijk hooi knabbelen! Wel 20 minuten aan een stuk! 's Morgens at hij dan meteen zijn ontbijt (droogvoer) op aan hetzelfde tempo als gewoonlijk. En tot nu toe heeft hij ook regelmatig hooi gegeten. Ik hoop dat ik het lot weer niet tart door te schrijven dat het goed lijkt te gaan. Hopelijk gaat de groenteschotel straks ook weer goed en komt er weer een rustige tijd aan. 

De weegschaal baart me nu wel zorgen, hij weegt nog maar 796g, ipv de gewone 850 . Ben bang dat zijn weerstand weer zal afnemen en de EC zal toeslaan. Maar hij heeft net een kuur Panacur achter de rug, ik kan het niet blijven geven.

Hij heeft dit probleem al toen Fluffy nog leefde. Ik weet alleen niet waarom hij vroeger geen last leek te hebben van zijn haartjes en de laatste jaren wel. Nou ja, ik blijf mijn best doen om mijn lief ventje er telkens weer doorheen te helpen.

Nog enkele schattige foto's van een schattig manneke .

Heeft hij geen heerlijk kontje en lieve spillebeentjes ?

Knuffels van mammie .

Languit luieren: wat een lekker snoetje en buikje!

Genieten van het zonnetje (waar blijft de lente??? Het sneeuwt verdorie weer! )

Afscheid van Mika

De meesten zullen het nieuws al op de site gelezen hebben, daarom ga ik het hier niet meer herhalen. Klik hier om haar memoriam pagina te bezoeken.

Wat ik hier nog wil toevoegen is een foto van haar urntje. De andere hamsters liggen helaas samen in 1 urn omdat er in die tijd geen kleine urntjes bestonden. Ik ben 'blij' dat ik Mika een aparte rustplaats in dit engelendoosje kan geven. 

Bij de dierenarts maken we altijd pootafdrukjes van overleden dieren. Om voorbereid te zijn, had ik zelf klei gekocht.

Dit zijn de afdrukjes van haar mooie handjes en voetjes die ik gemaakt heb. 

Heb ze daarna ook ingekleurd en in een diepe fotolijst geplaatst. Maar omdat ik slecht zie, denk ik dat het inkleuren niet helemaal goed gelukt is. Ik zag niet goed tot waar ik kon gaan, maar ik heb een tastbare herinnering en daar ging het mij om.

Het gedenkplekje ziet er nu zo uit: 

Hier wil ik ook nog een filmpje met haar mooiste foto's neerzetten, wat was ze toch een fotomodelletje!

En om haar herinnering levend te houden: 4 van mijn favoriete filmpjes die haar actieve, slimme en lieve persoonlijkheid benadrukken.

Om toch met een iets vrolijkere noot af te sluiten: Snowy doet het behoorlijk goed na een 2-tal weken kwakkelen. Hij verloor erg veel haartjes waardoor hij weer begon te niezen. Eerst stopte hij met eten, maar daarna leek het hem ineens niet meer te deren en at hij gewoon door na een niesbui. Hij genoot van de eerste prille zonnestralen.