Chica op de sukkeltoer

Ik had zo gehoopt te kunnen schrijven dat Chica weer helemaal beter was. Woensdag leek het daar ook op. Ze at en dronk goed en haar ontlasting was normaal. Ze was actief, liet haar stemmetje weer horen en begon - helaas - ook alweer te masturberen. Daarna werd ze stil en viel het me op dat ze vaak nieste.

Eerst dacht ik dat ik weer spoken zag, maar donderdag nieste ze nog vaker en meer en was haar rechter neusdop gezwollen en haar neusgat rood. Maar alles bleef droog.

Vrijdag zag ik echter wel nattigheid uit haar neusje komen . Na overleg met de DA toch gestopt met de antibiotica. Want als het een luchtweginfectie zou zijn, had de antibiotica daar ook tegen geholpen. We hopen dat het een irritatie is van bv. braaksel. Ze krijgt al vitaminen en pre- en probiotica om haar weerstand op te krikken. Dit weekend afwachten en maandag weer overleggen met de DA. En zo sukkelen we weer verder .

Gisteren heb ik samen met een vriend - want ik ben niet sterk genoeg - de hele kooi grondig schoongemaakt en ontsmet. Hopelijk gaat het niezen vanzelf over en mag ze daarna eindelijk weer een hele tijd gezond zijn.

Ze eet nog altijd goed, maar is weer 20 g gewicht verloren en weegt nu 105 g. Dat zie je ook aan haar ingevallen buikje. Maar het filmpje is zo schattig, ook al is de kwaliteit niet zo geweldig. Ik vind het heerlijk om die gezellige knarsgeluidjes te horen, dan weet ik dat ze zich ontspannen en goed voelt.

Snowy is ook hevig aan het verharen en heel af en toe hoor ik hem weer die smakgeluidjes maken en is zijn eetlust wat minder. Maar tot nu toe kan ik het goed bijhouden. De laatste weken had hij hele droge, schilferige oortjes aan de binnenkant. Nu kwamen de schilfers los en ook de haren boven op zijn oortjes kon ik er zo afhalen . Zijn oortjes voelen nu weer heerlijk zacht van binnen, maar ik hoop dat de haartjes nog zullen terug groeien. Fluffy kreeg op latere leeftijd ook kale oortjes. Op zich niet zo een ramp (hoop ik), maar nu heeft hij wel hele roze oortjes . Ik vraag me af of hij zijn temperatuur nu nog goed kan regelen...

Als de hooikar voorbijkomt, moet je erbij zijn .

En hier kon ik niet aan weerstaan toen ik het in de winkel zag. Is het niet superschattig ?

Je zult dit setje verderop in de blog nog tegenkomen .

Deze foto vereist misschien wat uitleg.

Mijn vriendin en ik hadden elkaar dit jaar nog niet gezien omdat we allebei verschillende operaties hebben ondergaan. Daarom hadden we achterstallige cadeautjes voor elkaar. Zij had dus deze leuke spulletjes voor mij, het blauwe is een brillenkoker .

Hij geniet intens als hij mijn hand op zijn hoofdje/lichaampje voelt . Als ik even stop met knuffelen, wordt hij onrustig.

Hij heeft de laatste weken soms moeite om in en uit zijn kooi te springen. Dan help ik hem natuurlijk, op zo een leeftijd mag dat wel. Gelukkig heeft hij buiten zijn kooi ook alles wat hij nodig heeft.
Zomaar wat lieve foto's van mijn mannetje .

Ik zei al dat het picknicksetje nog zou voorbij komen . Een seconde na deze foto ging Indy ermee aan de haal, dus heb ik het maar vlug weer weggenomen, voor ze het zou slopen .

Wat hebben konijnen toch met slapen in wc's? Eerlijkheidshalve moet ik er wel aan toevoegen dat Indy er niets in doet. Ze huppelt netjes naar haar kooi die binnen staat .

Welke geheimen fluistert ze in het oor van mijn nieuw tuinvrouwtje ?

De afgelopen week was het af en toe te warm om buiten te spelen. 's Middags doet ze sowieso een dutje binnen .

Nu ze buiten op tegels durft lopen, begint ze binnen ook haar territorium uit te breiden . De knaagschade dateert nog uit de tijd van Fluffy en Snowy trouwens . Indy gaat de klus afmaken .

Vorige keer schreef ik dat ze een kattenkussen had gekregen in het rekje naast haar kooi. Wat een lol heeft ze met dit ding !

Ik heb trouwens met een lamp licht bij gegeven, want het is een hele donkere hoek.

En wat schreef ik ook alweer van dit setje? Natuurlijk kan ik Dotje niet uitstoten .

Chica alweer ziek

Niet te geloven, maar Chica is weer ziek . Ze is nog maar 2 maanden hersteld van de vorige bacteriële darminfectie of ze heeft opnieuw eentje . Ik begrijp het niet. Is haar weerstand zo slecht of is ze misschien niet 100% genezen geweest?

Haar symptomen zijn wel anders deze keer. Nu zie ik geen waterige urine en er is wel eetlustverlies.

Ze eet al enkele weken geen pompoenpitten of trosgierst meer. Maar gezien die vrij vet zijn, vond ik dat niet zo erg. Donderdag had ze echter beduidend minder gegeten en had ze niet eens zin in veldsla of een koekje. Ze was wel héél hard aan het roepen en schreeuwen en ze was zo nerveus, waardoor ik dacht dat ze weer veel last had van hormonen.

Vrijdag heeft ze helemaal niets gegeten, maar was ze wel nog vrij actief. Ze vloog nog, maar zat af en toe ook wel op 2 pootjes te slapen. Ik begon al te dwangvoeren, maar vond het voer muf ruiken. Het zat in een pot van de vogelarts dus ik kende de houdbaarheidsdatum niet. Zaterdag zat ze op de bodem van de kooi, zag ik slijmerige ontlasting en nog steeds geen eetlust, dus meteen naar de vogelarts gegaan.

Hij zag dadelijk dat haar ontlasting weer wemelde van de bacteriën. Hij raadde me aan om het drinkwater te verzuren, maar recente studies hebben aangetoond dat dit net een averechts effect kan hebben. Nu weet ik het ook niet meer .

Met vitaminen bij geven, moet ik ook voorzichtig zijn want een teveel aan vitamine A is slecht voor de lever en die is al zo vaak vergroot bij haar (door de hormonen).

Ze krijgt nu 2x per dag 5 druppels Synulox (antibiotica) en ik moet haar 3x per dag dwangvoeren. Maar ze slikt nauwelijks en het is thans vers dwangvoer dat lekker ruikt en smaakt.

Ik hoop maar dat ze - ook hier weer - door zal komen, want ze heeft al heel veel te verduren gehad. Ze is een taai en sterk vogeltje, maar hoe lang zal haar lichaam dit blijven aankunnen?
Ik zie overigens zojuist dat ze haar papje heeft uitgebraakt, ze slingerde met haar kopje en het spetterde in het rond. Misschien ook een kropontsteking erbij, net zoals de eerste keer in 2010?

Dus laat de duimpjes weer draaien voor mijn poppeke...

Foto van het scherm bij de vogelarts (wazig sorry). Dit is stoelgang onder de microscoop, de staafjes zijn de bacteriën, de bolletjes voedsel.

Dotje was jarig!

Eergisteren (31 juli dus) was het weer feest want Dotje werd 2,5 jaar ! Tja, zo gaat dat met knaagdiertjes die niet lang leven, dan vier je ook halve verjaardagen . Natuurlijk werd ze nog meer verwend dan anders.

Dit is eigenlijk een sponshoudertje voor op het aanrecht, maar zoals je ziet, is het multifunctioneel .

Lekkers hoort natuurlijk ook bij een verjaardag .

Een knaagdierendonut.

En een garnalenknaagstaaf.

Chica is weer wat kalmer geworden op hormonaal gebied. Dus durf ik weer knuffeltjes geven .

De warmte vond Snowy maar niks, maar de afgelopen tijd was het duidelijk te fris naar zijn zin. Hij had geen zin om op te staan.

Hij slaapt zo lief en vast als ik mijn hand op hem leg, ik voel zijn lichaampje dan schokken en zijn oogjes knipperen .

Snowy ligt al zijn hele leven in rare houdingen. Maar van de week heb ik toch even gecontroleerd of hij nog wel ademde toen hij zo lag !

De laatste week springt hij niet meer in zijn kooi, hij eet, drinkt, plast en doet alles erbuiten. Ik vermoed dat springen moeite kost en/of pijn doet .

Toch is hij actiever dan gewoonlijk, het viel zelfs Nancy op toen ze hier op bezoek was.

Hoe diep kan ik mijn neusje hier in steken ?

Enkele dagen geleden vond hij het blijkbaar echt té fris en toen zocht hij voortdurend de zon op. Hij schoof ook netjes mee op als de zon draaide .

Omdat het misschien moeilijk voor te stellen is hoe een oud, blind konijntje loopt: een filmpje.

Indy vond het druilerige weer ook maar niks. Ze had geen zin om naar buiten te gaan, dus probeerde ik haar binnen wat bezig te houden. De grasbal vond ze in eerste instantie leuk, tot ze tegen hem duwde en merkte dat er een belletje in zat. Indy en geluiden... het zal nooit samen gaan.

Ze springt nog regelmatig op het rekje naast haar kooi, maar het is plastic en ze krijgt er geen grip op. Ik besloot dan maar een kattenkussen te leggen. Het is te klein om te liggen, maar dan kan ze zich alleszins niet bezeren.

Luilekker in het mandje liggen met haar sexy beentje .

Hier was het de bedoeling om een foto te maken van de mooie houding waarin ze lag, maar ze stond op en het werd dit .

Toen eergisteren het zonnetje weer scheen, zoefde ze meteen naar buiten en maakte ze de ene binky na de andere. En net dan heb ik natuurlijk geen camera bij de hand .

Ik kon wel deze intelligente blik vastleggen .

Mooi poseren .

Mammie's sloffen wassen .

En wat doen we bij beter weer? Kamperen !

Af en toe knabbelt ze ook aan dingen waaraan ze wél mag knagen .