Valentijn en update Fluffy

Afgelopen maandag was het Valentijn en natuurlijk krijgen mijn hartendiefjes dan extra knuffels en wat lekkers. Alsof ze nog niet genoeg verwend worden .

Beide zijn ze aangekomen in gewicht maar vooral bij Snowy valt het op. Hij weegt nu 950g (50g meer dan in de zomer) en heeft een lekker dik buikje.

Mika is gewoon een fantastisch diertje! Ik krijg maar niet genoeg van haar. Iedere avond is ze vroeg wakker (ca. 20u.) en ook 's morgens staat ze klaar om uit de kooi te komen. Met haar vrolijk snoetje werkt ze mijn ochtendhumeur zonder problemen weg. Hoe je op zo korte tijd zo stapelgek kunt zijn op zo een klein beestje...
Van handen is ze nu absoluut niet meer bang, ik mag haar zelfs aaien terwijl ze eet.

 

Maar wat ik zo geweldig vind aan haar is dat ze niets kapot maakt en stil is. Shiny gooide altijd met haar trap als ze wakker werd. Misty smeet zelfs gewoon alles van de verdieping af. Mika niet, alles is prima voor haar. 

Ik betwijfel wel of ze ooit het gewicht van mama zal halen want madam legt iedere avond kilometers af in haar wiel/loopbal (op standaard). Ze is opnieuw 4g bijgekomen en weegt nu 114g. Als deze trend zich doorzet, wordt ze ongeveer zo zwaar als haar papa: ca. 145g. Mika is ontzettend nieuwsgierig en wil voortdurend dingen ontdekken... geen gebrek aan lichaamsbeweging hoor!

Chica heeft geen lekkers gekregen voor Valentijn omdat ze het niet meer mag van de dierenarts. Maar hopelijk hebben de extra knuffels het goed gemaakt .
Grappig trouwens, als ik Mika roep antwoordt Chica. Hm, had ik natuurlijk maar geen naam moeten kiezen die zoveel gelijkenissen vertoont.

Nu een update over Fluffy: het heeft een tijdje geduurd maar eindelijk heb ik informatie gekregen over welke behandeling ik mag starten en in welke dosis. Uitgebreide info over het medische aspect vind je op mijn website. Hier wil ik het vooral hebben over het emotionele. Donderdagavond, net toen ik de glucosamine was gaan halen bij de dierenarts, liet Fluffy duidelijke tekens van pijn zien. De weken voordien zag ik enkel dat ze wat vage last had. Als ze nu stilzat, zat ze heel scheef op 1 bil (zoals honden wel eens doen) en probeerde ze haar linker achterpoot te ontlasten.

Die poot stond soms ook vreemd naar buiten en naar voren (zie foto vorige blog) en ze steunde er helemaal niet meer op. Lopen ging nog wel maar af en toe zakte ze door die poot. Dus net na de glucosamine spuit heb ik ook Metacam (in een lage dosis) toegediend.

Het resultaat was de volgende morgen meteen zichtbaar! Ze liep normaal, sprong zelf in en uit de kooi zonder problemen en zitten/liggen gebeurt weer gewoon recht. Ik voel me wel een beetje schuldig dat ik niet eerder Metacam heb gegeven maar dan had ik niet zo een effect gezien. Haar klachten waren immers wisselend van dag tot dag. Ze maakte nog altijd maalgeluidjes dus ik dacht niet aan pijn. 

In overleg met de dierenarts ga ik de Metacam 5 dagen geven en dan bekijken hoe het zal verlopen. Als ze opnieuw pijn krijgt, mag ik opnieuw starten en het enkele weken geven. Ik hoop natuurlijk dat het niet nodig is want het is belastend voor de spijsvertering en nieren. De werking van glucosamine zou ik pas na ongeveer 3 weken zien.

Ik weet niet precies wat er mis is met Fluffy. Het kan geen breuk of iets uit de kom zijn, dan kon ze niet meer lopen. Het is niet duidelijk of dit een gewrichts- of spierprobleem is. Van de week zijn ze hier allebei geschrokken van iets en zijn ze er in een rotvaart vandoor gegaan. Heeft ze zich toen bezeerd? Ik weet het niet. Hopelijk is deze behandeling afdoende. En ook al is het een spierprobleem, glucosamine mag ik gewoon doorgeven omdat het ook tegen algemene ouderdomsklachten helpt. Met een leeftijd van 9,5 jaar kan Fluffy alle hulp goed gebruiken.

Mijn dierenarts noemde me trouwens een pionier want ik ben slechts de 2de persoon in Vlaanderen die glucosamine toepast bij een konijn. Maar mijn lieve meid verdient het om een comfortabele oude dag te hebben en ik ben bereid daar alles voor te doen! 

Duimen jullie mee dat ze zich binnenkort weer stukken beter voelt?

Mika en meer

Zoals jullie weten is er opnieuw een hamstertje in mijn leven: de mooie Mika! Tijd voor een eerste update dus!
Het was erg spannend voor haar de eerste dagen en ze gedroeg zich dan ook zoals een normale hamster die pas verhuisd is: schuw, schrikachtig en ze liep weg van onze handen. Nochtans was ze niet bang van onze stemmen, gezichten of voorwerpen want daar kwam ze wel naar toe. Ik had me voorgenomen om haar alle tijd te geven die ze nodig had om tam te worden en wilde zeker niets forceren. Daarom verbaast het mij toch wel een beetje dat ik haar na 3 dagen al kon oppakken! De eerste keren ging het niet echt van harte maar nu blijft mijn meisje netjes zitten. Haar oortjes staan hierbij mooi ontspannen dus ik denk dat ze niet bang is.

Ik kan wel uren over haar vertellen omdat ik haar zo wondermooi vind, zo lief, zo schattig enz. maar ik zal me beperken tot de essentie .  Haar persoonlijkheid valt me tot nu toe reuze mee. Ze is heel gelijkmatig, niet vernielzuchtig, neemt voedsel héél voorzichtig uit mijn hand, is nieuwsgierig, vrolijk en net druk genoeg .

De 2de dag heeft ze me wel laten schrikken. Ik zag plots bloedvlekjes op de verdieping liggen! Een nageltje van haar rechterachterpootje was uitgescheurd. Ik heb geen idee hoe het gebeurd is, misschien bij het klimmen? Ik dacht nochtans dat ik een veilige kooi had. Na enkele minuten stopte het met bloeden en ze liep normaal. Ik hield het teentje de dagen daarna goed in de gaten maar het is niet rood, gezwollen of ontstoken. Ik blijf het in de gaten houden en hoop dat het nageltje vlug terug groeit. Ontsmetten heeft weinig zin, ze zou het meteen weer aflikken.

Toen ik dinsdag opstond, zag ik dat Mika in een buis was gaan slapen en ze plaste boven in de uitkijktoren. Daar was ik niet zo blij mee en de volgende dag heb ik de buizen - met spijt in het hart - weggenomen. Een buis is echt geen ideale plaats om te slapen, zeker niet als ze nog veel moet groeien. Die nacht heeft ze haar intrek in de plastic iglo onder de verdieping genomen en heeft ze er zelfs een bergje tegen gegraven. Sinds gisteren slaapt ze in het houten huisje. Ze is haar weg dus nog aan het zoeken.

Ondertussen went ze aan nieuwe smaken. Van groenten, fruit en snoep ben ik nog niets tegengekomen wat ze niet lust. Behalve droog brood, dat is echt blijven liggen. Helaas lust ze weinig 'verse' dierlijke eiwitten en dat vind ik jammer. Olvarit met kip blijft onaangeroerd en gevriesdroogde meelwormen ook. Ei daarentegen lust ze gelukkig wel en ook yoghurt werkte ze vlot naar binnen. Maar omdat er nog steeds discussie is of hamsters wel/niet lactose kunnen verteren, weet ik nog niet of ik het opnieuw zal geven. Haar ontlasting bleef alleszins normaal. Qua droogvoer gaat haar voorkeur duidelijk uit naar Science Selective i.p.v. gemengd voer en dat is prima. Zo ben ik zeker dat ze alle nodige voedingsstoffen eet.

Inmiddels heeft ze ook al mogen kennismaken met haar speelbak. Wat vroeger dan gepland maar ik kon haar toch moeilijk een half uur in een lege curverbak laten zitten terwijl ik haar kooi wat zou schoonmaken. Ze amuseert zich daar erg goed en is dol op de loopbal (op standaard). Ze weet ook al wat ze moet doen om uit de kooi te mogen: aan de deur komen hangen . Dan doe ik de deur open (geen nood, er staat een curverbak met een dikke handdoek onder de opening, als ze valt/springt, landt ze zacht) en kan ik haar pakken.

De reden waarom ik haar kooi wat moest poetsen: ze plaste toen nog in het wiel. Leuk als dat rond spettert... Maar de laatste dagen plast ze netjes in de wc! Ze plast wel op een manier die ik van mannetjes gewend ben: met het kontje omhoog  dus er belandt soms wel plas over de rand. Gisteren heb ik toch het bewijs gezien dat ze echt wel een vrouwtje is want ze was willig . 

Maar genoeg gezeverd nu, jullie willen natuurlijk foto's! En ik zal jullie de komende weken ermee bestoken . (de flits maakt haar vacht soms wel donkerder dan hij effectief is).

Veilig kennismaken met de buren.

Mika laat zien waar het woord hamsteren vandaan komt.

Smullen van een druif.

Ook trosgierst smaakt.

Mika wil eruit.



Geen denderende foto maar hier zie je wat ik zo mooi vind aan haar: het wit kinnetje en wit verticaal borststreepje.

Dit in combinatie met die donkere vacht, lichte oogringen en roze handjes en voetjes: ah, er zijn geen woorden om haar schoonheid te beschrijven! Onderstaande foto's vind ik persoonlijk de mooiste van haar deze week.

Ze is nog maar 4 g aangekomen in 5 dagen tijd en weegt nu 110g. Maar ze had het dan ook erg druk met alles te verkennen en te spelen. Ik ben heel benieuwd hoe zwaar ze uiteindelijk zal worden. 

Dan nu een update over Fluffy. Ik ben bij de dierenarts geweest maar tot nu toe weten we allebei nog niet veel meer over welke supplementen kunnen en in welke dosering. Van de week schoot me wel te binnen dat ze weinig tot geen last had toen ik Prozyme gaf. Dit helpt immers ook bij gewrichtsproblemen dus vanaf eergisteren krijgt ze dit weer in de hoop dat het stramheid tegengaat. Nochtans gaat het de laatste dagen prima! Misschien komt dit ook wel doordat ze nu meer beweegt. Nu Mika er is, ben ik veel bezig aan haar kooi. Die staat in het eetkamergedeelte van de woonkamer en de nijnen bewogen zich overwegend in het gedeelte waar we zitten. Dus Mika heeft onrechtstreeks zelfs een positieve invloed op andere dieren .

Vandaag even geen foto's van Snowy. Fluffy daarentegen was weer "fotogeniek" (ahum).

Luieren in de mand (groot gelijk, dat is warmer dan op de grond).

Hoe oud ze ook is: tralieknagen doet ze nog steeds als ze 's avonds in de kooi moet maar deze houding vond ik zo grappig! Het lijkt wel een plaspotje :).

Chica tenslotte is ook nog steeds actief en speels. De rui is nog altijd bezig en dat is echt wel lang. Maar ja, daar zit haar ouderdom en ziekte van vorig jaar wellicht tussen. Het heeft gelukkig geen effect op haar energieniveau. Ze neemt zelden iets vast met haar pootje dus als ze het doet, probeer ik het ook vast te leggen.

Ook haar stokken moeten er aan geloven en daarvoor wringt ze zich in allerlei bochten.

Update Fluffy en meer

Vorige week schreef ik nog dat Fluffy last had van stramme spieren door ouderdom. Het is voor mij echter moeilijk om uit te leggen welke houding ze dan aanneemt om haar rug/poten/heupen te ontlasten. Schrik niet, maar omdat een foto nu eenmaal meer zegt dan woorden:

Ja mensen, dit zijn echt haar achterpoten die je ziet ! Om de een of andere reden is deze houding heel ontspannen voor haar. Maar het overeind komen is een ander paar mouwen. Ze steunt volledig op haar kont en het kost haar enige moeite om weer op haar achterpoten te staan. Eergisteren moest ik haar zelfs overeind helpen. Ze heeft niet iedere dag evenveel last, wat de beslissing wel/niet behandelen ook bemoeilijkt.

Ik ben een beetje wijzer geworden qua middelen die ingezet kunnen worden, alleen over de dosering en het type moet ik nog informatie krijgen. Zodra ik meer weet, weten jullie het ook . Intussen kreeg ik het advies om haar matig te laten bewegen, warmte en massage gaf ik al een tijdje. Het helpt wel want ze beweegt soepeler naarmate ze meer beweegt.

En wat is er beter om een konijn te laten bewegen dan nieuw speelgoed ?

De nieuwe knaagdierendivan wordt uitvoerig besnuffeld en goedgekeurd.

Ook het grashuis wordt nog altijd bewerkt door mijn knaaglustig meisje, de deurboog wordt al zichtbaar .

Tot slot nog even Chica: ze is nog steeds gezond en wel. Sterker nog, ze is superactief  en speels de laatste weken, hoewel ze behoorlijk in de rui is. De veren vliegen ons hier om de oren als ze rondfladdert . Ze klimt veel en vaak en alles stuk knabbelen is ook nog altijd een hobby. Alle houten dingen moeten het ontgelden .

Ze begrijpt nog steeds het concept van de schommel niet maar ze amuseert zich er wel mee .



Ik hoop zo dat het eieren leggen voorgoed verleden tijd is want het is zonde dat ze zich dan niet zo happy voelt als nu.

Oudjes

Een week na mijn vorige blog, zat Chica weer op haar normale gewicht. Momenteel is ze opnieuw in de rui en legt ze dus geen eieren. Het valt me op dat ze van het nieuwe grit niet of nauwelijks eet. Lust ze het niet of heeft ze het niet nodig? Ik weet het niet. Voor het overige gedraagt ze zich normaal.

De laatste weken begint Fluffy meer en meer ouderdomsverschijnselen te vertonen. Ze raakt moeilijk overeind na het liggen, ze heeft meer moeite met in en uit de kooien te springen en de laatste dagen weigert ze zelfs resoluut. Ik til haar eruit en soms ook erin maar daar wil ik eigenlijk geen gewoonte van maken. Vooral omdat het probleem tussen haar oortjes zit want ze kan het nog wel, ze durft alleen niet meer goed. Daarom heb ik al verschillende maatregelen getroffen: voeding die haar gewrichten en spieren wat smeren, extra antislip matjes die het makkelijker maken om in en uit de kooi te springen en een wc met lage instap waar ze dankbaar gebruik van maakt.

Rust roest, zegt men vaak en misschien is dat bij haar een oorzaak van de stramme spieren. Ze luiert en slaapt heel veel wat ik mijn senior meisje uiteraard ook gun.

Gisteren ruimde ik hun speelhoekje op en wisselde ik speelgoed van plaats. Dat zorgt altijd voor nieuwsgierige snuitjes en ze zijn dan heel actief alles aan het besnuffelen en verkennen. En daarbij verbaasde ze mij door een heus sprintje te trekken, wat kan ze nog snel zijn! Wat later zag ik zelfs enkele bescheiden binkies . Snowy's binkies waren zoals gewoonlijk meer uitgelaten. Over Snowy gesproken, hij is ongeveer 20g aangekomen en heeft een lekker dik buikje nu .

Gelukkig heeft Fluffy nog haar actieve momenten en ze is naarstig bezig om het venster van het grashuis groter te maken.

Enne... voor iets lekkers krijg je haar ook nog in beweging. Snowy is vanzelfsprekend een vreetzakje, waar het kleine ventje het blijft steken is mij een raadsel. Bij Bunnybin heb ik een hooiklok besteld en die valt erg in de smaak. Zo erg zelfs dat Fluffy gromt als Snowy de klok naar zich toetrekt. Gelukkig heeft ze nog steeds pit in haar oude lijfje :).

Ik ga aan verschillende dierenartsen vragen of zij nog tips voor mij hebben voor konijnen op hun oude dag. Honden worden behandeld met Metacam, glucosamine enz. Misschien is dit ook mogelijk voor konijnen? Ik hoop alleszins dat ik haar nog lang bij me mag hebben. Dat ik de ouderdom niet kan tegenhouden, besef ik.

Maar ik zou wel graag haar klachten verlichten en het ouderdomsproces enigszins vertragen.

Chica, Fluffy en Snowy

Gelukkig kan ik meteen openen met goed nieuws: Chica is helemaal hersteld en is weer de oude. Ze eet goed, haar ontlasting is prima, ze roept, is actief en blaast naar mijn vriend, kortom: alles is weer normaal .
Het was niet makkelijk om goed grit te vinden, zowat alle winkels verkopen de soort mèt houtskool of verkopen gewoon geen grit. De 4de winkel waar ik binnenstapte had wel de juiste soort. Ik hoop dat dit, in combinatie met geen knaagstaven meer, haar nu gezond zal houden.

Chica weegt normaal gezien 120g. De eerste 3 dagen van de ziekte was ze 10g afgevallen en de dagen daarna (ondanks dwangvoeren) nog eens 8g. In totaal 18g dus, vrij veel voor zo een vogeltje. Ik dacht dat ze vlug haar oud gewicht zou halen gezien ze zo veel eet. Maar dit is helaas niet zo, in totaal is ze slechts 5g aangekomen, ze weegt nu 107g. Ik weet niet of het normaal is dat het zo traag gaat, dus ga ik raad vragen aan de dierenarts. 

Afgelopen week heb ik een bestelling geplaatst bij Bunnybin, zoals gewoonlijk was de service weer snel en correct. En dit ondanks Paula en Ton's moeilijke situatie.
Ik heb allerlei lekkers en speelgoed besteld maar het eerste waarmee Snowy en Fluffy mochten kennismaken, was het grashuis. Goed ingeschat want ze vinden het ontzettend leuk! De foto's zijn niet denderend omdat ze met flits genomen zijn maar geven toch een indruk. Niet letten op Fluffy's rare ogen dus, dat is door de flits .

Eerst rondom verkennen en snuffelen:



Dan de binnenkant:

Snowy past met gemak door het ronde venstertje aan de zijkant, voor Fluffy ligt dit anders. Maar zoals je ziet, is daar een mouw aan te passen door te verbouwen .

Ik ben benieuwd wat ze van hun ander speelgoed zullen vinden. Iedere maand zal ik iets nieuws aanbieden.