Snowy, Dotje en meer

Jammer genoeg verliest Snowy weer haren bij de vleet. Eigenlijk zou ik hem een kwartier flink moeten kunnen plukken, maar na enkele minuten moet ik al stoppen omdat hij zo een stress heeft . Dat betekent helaas ook dat hij zelf veel haren inslikt. De kettingkeutels zijn niet het ergste maar dat vervelende gevoel in zijn mondje is blijkbaar heel erg nu. Hij weigert zelfs de lekkerste dingen waar hij anders een moord voor zou begaan. Dus ben ik maar begonnen met dwangvoeren, waardoor hij me uiteraard nog meer haat . Maar het is niet anders, zijn darmen mogen absoluut niet stilvallen, hij zal het me wel vergeven.

Enkele dagen geleden at hij nog prima en toen kreeg hij ook zijn verjaardagscadeautje dat ik hem beloofd had. Wel 2 weken later, maar hij is er wel blij mee . Hij graaft graag tussen de spijltjes door, dat had ik verwacht want dat doet hij ook met een ruif die aan de tralies hangt.

Voor Dotje heb ik een reservewiel gekocht en ik wilde weten wat ze ervan vond. Ik mag het een groot succes noemen . Hoewel ik het eerst zielig vond dat ze zichzelf altijd katapulteerde, lijkt zij het juist superleuk te vinden. Vooral blijven kijken tot het einde .

Even over mezelf: de afspraak met de oogarts in Antwerpen heb ik afgebeld omdat ik liever dichterbij wil behandeld worden. In Maastricht zit een groot team aan oogartsen, hopelijk kan ik daar in juli terecht en kunnen ze mij helpen.

Van de week kreeg ik een superlief cadeau van mijn beste vriendin. Dit prachtig beeld van een slapend konijn. Het doet me zo denken aan Fluffy, zij kon er ook zo heerlijk bij zitten .

En dit was een cadeau aan mezelf: een canvas van het mooiste konijnenkoppeltje ooit.... Ik mis je nog steeds lieve moppie .

Snowy en Dotje

Weinig tijd wegens privé zaken, maar ik probeer toch wat nieuwe foto's en filmpjes te plaatsen.

Van de week kreeg ik enkele prettige verrassingen: 2 vriendinnen hebben cadeautjes voor Snowy's verjaardag gestuurd . Dank je wel Samyra en Petra! Snowy geeft likjes uit dankbaarheid, ik vind het heel erg lief dat jullie aan hem gedacht hebben .

Snowy was weer veel haartjes aan het oplikken en zelfs aan het uittrekken. Waardoor hij natuurlijk weer niet meer goed wilde eten. Ik had hem nochtans al geplukt maar was gestopt omdat hij een kaal plekje kreeg. Maar omdat hij zelf zijn haren uittrok, heb ik maar verder geplukt met dit als resultaat. Het ziet er niet uit, maar ik denk niet dat hij er veel last van heeft. Het was dat of hij zou weer stoppen met eten. Inmiddels staat er al lichte dons en korte haartjes op. Toch vreemd dat zijn vacht zo gemakkelijk loslaat, terwijl er nog geen nieuwe groeit... .

Gisteren vond ik hem slapend in een erg comfortabele houding, ahum....

's Avonds, als ik zijn plasplekjes ververs en vers hooi leg, komt hij nog altijd graag helpen.

Hoe lang zou het duren voor hij deze zak kan leeg eten ?

Trekken jongen !

Dotje durft tot nu toe nog niet op mijn hand te komen. Ik probeerde het van de week, maar was vergeten dat ik haar net zonnebloempitjes uit mijn handen had laten eten. Ik legde mijn hand in de kooi met een stukje pinda op, maar mijn vingers roken natuurlijk nog naar pitjes... En ik voelde haar heel zachtjes in mijn vinger happen . Ach, dat ze niet meer doodsbang is van handen, vind ik al heel wat. De rest komt wel, met veel geduld .

In totaal is ze nu al 8 g bijgekomen, nu weegt ze 34 g .

Tot nu toe mijn lievelingsfoto van haar, dat lief klein handje *smelt*.

Haar vertrouwen groeit en ze wordt nieuwsgieriger met de dag .

 

Snowy's 9de verjaardag!

Vandaag vier ik Snowy's adoptiedag . Vandaag is het 9 jaar geleden dat ik mijn wattebolleke met zijn wonderlijke oogjes geadopteerd heb. Al 9 jaren maakt mijn sneeuwballetje mijn leven een stuk mooier . Ik hoop dat mijn lief likkemanneke nog heel lang bij mij mag blijven, want ik hou met de dag meer van hem.

Jammer genoeg heb ik momenteel geen centjes voor een kadootje maar dat heeft hij nog tegoed. En omdat zijn spijsvertering nu net vlotjes verloopt, wil ik geen risico nemen door taartjes e.d. te geven. Hij wordt sowieso dagelijks verwend .

Foto's van mijn jarig pluizebolletje .

Het feestvarkentje met kroontje (niet gephotoshopt ).

Zeer ontspannen en gestroomlijnd konijntje .

Update Snowy en Dotje (en mezelf)

Enkele dagen na mijn vorig bericht liep het weer fout met Snowy. Ook het bio hooi hielp niet meer en hij wilde alleen nog maar lekkere en harde dingen eten. De haren kwamen er met bosjes van af en hij smakte bijna voortdurend. Hij zat zich dan ook bijna continu te likken. Hoewel ik er veel uithaalde met plukken, kon ik niet voorkomen dat hij toch haartjes in zijn mondje kreeg. Ik kon hem telkens weer stimuleren om te eten maar als ik daarmee stopte (als ik moest gaan werken of slapen) viel hij weer stil. Vandaag lijkt het weer de goede kant op te gaan. Maar dat durf ik bijna niet luidop te zeggen .

Vrijdag had ik hem even meegenomen naar het werk om zijn nageltjes te laten knippen en om eens naar dat vreemde ding in zijn oortje te laten kijken. Ik zag een kuiltje waaruit soms "iets" naar buiten stulpte en wat later verdween het dan weer. Het is gelukkig niets ernstig, oef! Het is maar een ontstoken talgkliertje waarvan ik waarschijnlijk regelmatig het overtollige talg moet verwijderen.

Terwijl vroeg ik ook of ze eens wilde kijken naar die vreemde vlek in zijn oog. Zij dacht dat het een eiwitstolsel was. Eén oogarts die ik mailde met foto dacht aan een bloedprop door een trauma op het oog (een klap bv. door ergens tegenaan te lopen). En een andere oogarts zei dat ze geen diagnose kon stellen via mail maar dat hij sowieso beide ogen zou verliezen . Wow, van geen diagnose naar zo een bewering gaan... sorry, maar die mevrouw kwam echt niet geloofwaardig over!

Even geen foto's/filmpjes van Snowy deze keer want hij had er helemaal geen zin in.

Dotje daarentegen raakt meer en meer gewend en schiet niet meer weg als ik met mijn hand in de kooi kom. Sterker nog: gisteren heeft ze een zonnebloempitje uit mijn hand aangenomen, woepie ! Daarbij voelde ik haar lieve snorhaartjes kriebelen, heerlijk dat ze me al zo vertrouwt. Om haar op te pakken is het nog veel te vroeg, ze loopt wel nog weg als mijn hand/arm teveel beweegt. Maar ik heb er alle vertrouwen in dat het goed zal komen . Ik hoop alleen maar dat ik vanavond niet alles ongedaan zal maken, want ik moet echt haar kooi gaan verschonen. Ik moet haar er dus gaan uitnemen en weer inzetten maar dat ga ik met een doosje doen. Ze vlucht meestal weg naar een donkere veilige plek dus... duimen maar dat ze het doosje zo zal beschouwen.

Ik geef haar trouwens 1 druppeltje Rescue Remedy Kids (zonder alcohol) in haar water, in de hoop dat ze hiermee sneller went en minder bang en schuw wordt.

Genoeg woorden, tijd voor beelden en het zijn er veel .

Ik vind alles wat ze doet zo schattig omdat het ook allemaal nieuw is voor mij . Ze is echt een bolletje met voetjes .

Het vorig baasje van Dotje zei al dat zij de enige roborovski van haar was die dit deed .

Beetje moeilijk te zien door de spiegeling in het plastic, maar ik vind dit zo grappig en schattig . 

Over mezelf: ik ben erg geschrokken van het nieuws dat ik kreeg. Ook de oogarts in Hasselt wil geen risico's nemen en stuurt me naar Antwerpen voor bijkomend advies, alvorens ik geopereerd mag worden. In principe moet mijn oog een half jaar ontstekings- en medicijnvrij zijn, maar dat lukt me nooit. Ik haal hoogstens 2 à 3 weken zonder ontsteking. De kans dat ik een nieuwe ontsteking krijg door de operatie is zeer groot en er is 90% kans dat men die ontsteking niet meer onder controle gaat krijgen, waardoor ik blind kan worden . Maar momenteel zie ik alleen nog maar vormen en kleuren met dat oog, ik zie nog 1/10 dus veel erger kan het eigenlijk niet worden. Bijkomend probleem, ook aan mijn linkeroog begint zich cataract te vormen, maar voorlopig zie ik daar nog 10/10. Het linkeroog is ook niet zo vaak en heftig ontstoken als het rechteroog. 

Nu is het dus afwachten wat men in Antwerpen zegt, er zijn veel mogelijkheden. Bv. veel druppelen met cortisonen voor en na de operatie, weer cortisonentabletten slikken, een cortisonespuit rechtstreeks in mijn oog of misschien toch maar immuunsysteem-onderdrukkende medicijnen via een infuus. Woensdag 19/6 weet ik hopelijk meer...