Snowy's 8ste verjaardag

Op 30 mei j.l. is mijn wattenbolleke 8 jaar geworden! Of beter: woont hij 8 jaar bij ons, zijn geboortedatum is wellicht ergens in februari/maart. Wat vliegt de tijd toch...

Zo begon het liefdesverhaal tussen Fluffy en Snowy 8 jaar geleden. Hij is nog altijd een klein schattig manneke maar kijk wat een mini-ventje hij toen was . (En Fluffy te dik, ik weet het).

En toch klikte het tussen hen, zij was de dominante en hij bedeelde haar die rol graag toe. Zolang hij ook maar likjes kreeg . Volgens mij wist hij meteen dat ze diep van binnen eigenlijk onzeker was en dat die dominantie maar een houding was. Maar als galante echtgenoot speelde hij het spelletje mee . Hij wist (en weet nog steeds) perfect op welke momenten hij zich koest moet houden en wanneer hij op de voorgrond kan treden.

Het feestvarkentje met zijn kroontje. Zodra je iets op zijn hoofdje legt, gaat hij meteen plat .

Een bescheiden verjaardagsfeestje voor de bejaarde nijntjes.

Enige tijd geleden kreeg ik van een vriendin een pakketje van Vitakraft. Daar zat een allerleukst taartje in en ik wist meteen dat ik het voor deze dag zou gebruiken!

Om af te sluiten een filmpje van de smul(schrans)partij. Het wordt onmiddellijk duidelijk dat Fluffy - die bijna 11 is - na al die jaren nog altijd de dominante is op gebied van eten. Maar Snowy heeft geduld en weet het taartje uiteindelijk toch te bemachtigen hoor . Let niet teveel om Fluffy's derde oogleden. Als ze alleen eet, heeft ze die niet dus wellicht heeft ze een beetje stress als ze samen eten. Leider zijn op je 11de kan niet makkelijk zijn . Enne... ik heb het taartje natuurlijk niet volledig laten opeten, ik zit niet te wachten op plakpoep.

Eindelijk lente!

Na lange tijd weer eens een update over de diertjes. Omdat het zo lang geleden is, hoop ik dat niets zal vergeten.

Ik zal beginnen met de kleinste van de familie: Mika. Met haar gaat alles goed maar minder goed nieuws over haar mama Laisa, zij is overleden aan het Papova virus . Ik vind het bijzonder jammer dat zo een bijzondere dame op die manier moet heengaan. Gelukkig lijkt Mika als 2 druppels water op haar mama, dus zij zet de herinnering voort. Ze begint ietsje rustiger te worden (volgende maand wordt ze ook al anderhalf jaar) maar toch is ze de meest actieve en snelle hamster die ik al gehad heb. En ze lijkt met de dag mooier te worden .

Zoals beloofd: een filmpje van mijn kleine beer. Als ik dit vergelijk met de snelheid waarmee mijn vorige hamsters naar de keuken klommen... Niemand was ooit zo snel!

Over Chica komt ook nog een filmpje maar dat zal voor een volgende keer zijn. Hier zie je hoe ze op het hoogste punt gaat zitten om alles goed te overzien.

Nu over naar het knijnen-nieuws. Worstelde ik een tijd geleden met Fluffy's lage gewicht: dat probleem is verdwenen. Nu moet ik net oppassen dat ze niet te zwaar wordt! Haar gewicht schommelt rond de 2 kg en daarmee zit ze bijna op haar oude gewicht. Ze voelt ook voller aan en durft daardoor weer op haar zij liggen. 

Maar nu sukkelt Snowy met een laag gewicht. In het begin van het jaar woog hij nog 880g. Ik ben gewend dat hij in de winter meer weegt dan in de zomer maar ik zie zijn gewicht naar 860, 840, 820 en nu 812g zakken. Enkele maanden geleden heeft hij al een kuur Panacur gekregen omdat ik bang was dat EC opnieuw de kop opstak. Dat heeft toen niets geholpen aan zijn gewicht. Hij voelt zich nochtans goed en laat dit zien door bijna dagelijks te racen en binkies te maken. 

Ik moest toch naar de dierenarts om hun nageltjes te laten knippen dus heb ik hem meteen uitgebreid laten onderzoeken. Het rare is dat hij helemaal niet dun aanvoelt en dat was Inge met me eens. Hij is wel nog steeds flink in de rui en dat al gedurende enkele maanden. Misschien vergt het veel van hem? Voor de zekerheid ben ik begonnen met een kuur echinacea. 

Of zou het toch verlies van spiermassa zijn? (spieren wegen zwaarder dan vet). Hij is tenslotte al 8 jaar en beweegt beduidend minder nu Fluffy ook een stuk rustiger geworden is.

De laatste dagen heeft hij ook wat minder goed gegeten omdat hij door de rui soms niest, smakt en zich wat suffer gedraagt.

Ik slaag er gelukkig in om een verstopping en/of gas te weren. Af en toe zie ik wel een keutelketting, zelfs eentje van blindedarmkeutels die ik uiteraard wegneem! Ik wil niet dat hij dit opnieuw opeet.

Een tijdje geleden kreeg ik van mijn vriend een nieuw fototoestel dat prachtig kan filmen en uitstekende macro-opnames kan maken. En wie beter om dit te testen dan mooie Snowy met zijn betoverende oogjes ?

Voor degenen die weten dat ik T-Touch geef aan konijnen: ook Snowy vindt het heerlijk! Bij Fluffy kan ik bv. moeilijk oortouches doen omdat het jeukt en ze niet meer goed kan krabben. Snowy vindt de 'regenworm' en de 'tarantula' ook leuk maar omdat ik daar 2 handen voor nodig heb, kan ik ze niet filmen . Misschien in de toekomst als ik het toestel op een statiefje zet.

Hij geniet jammer genoeg niet meer zoals vroeger van buiten spelen maar enkele minuutjes wil hij er wel voor uittrekken .

Voor Fluffy moest ik een andere oplossing bedenken want zij kan niet meer goed op tegels lopen. Toevallig (?) verkochten ze bij Blokker een grasmat van 1 x 3 m, ruim voldoende voor haar om de pootjes te kunnen strekken. Zoals je ziet, is haar 2de ruiperiode dit jaar nog 'in volle bloei' .

Een filmpje van de boefjes die de grasmat verkennen. Fluffy blijft dichtbij mij voor steun (mentaal en fysiek ).

Dan wil ik nog één ding vertellen. Fluffy speelt misschien niet meer zo veel als toen ze jong was, maar 1 ding kan haar nog altijd verleiden: knabbelen aan het grashuis. En om het helemaal interessant te maken: 's nachts! 

Leuk als je ernaast probeert te slapen  .

Weet iedereen nog hoe een gloednieuw grashuis eruit ziet?

Dit is wat er van overblijft na Fluffy's nachtelijke (vr)eetbuien. Indrukwekkend, toch? 

Van de week merkte ik dat ze 's nachts knarsetandde, wellicht van de pijn. Ik heb de dosis pijnstilling niet verhoogd maar wel verspreid over 3 dosissen per dag (iedere 8 uur). Zo blijft de bloedspiegel stabiel en het helpt. Ook haar rechteroogje traant nu maar dit reageert gelukkig wel nog op Euphrasia druppels. Bejaarde nijntjes vereisen wat extra zorgen maar zolang zij geniet van het leven, geniet ik mee!

Afscheid van Ton

Dit keer geen nieuws over mezelf maar heel verdrietig nieuws over Paula (de beheerder van het Bunnybin webwinkeltje). Haar man vocht al 1,5 jaar tegen een hersentumor en hoewel de behandelingen eerst leken aan te slaan, heeft hij afgelopen vrijdag het gevecht verloren. 

Ik ken hen niet persoonlijk maar gedurende de voorbije 4 jaren hadden we veel mailcontact en ik leef dan ook ontzettend met Paula mee. Ik vind het zo oneerlijk, zo onrechtvaardig... Ton was een hele lieve man en veel te jong om nu al te gaan.

Er zijn geen woorden die nu troost kunnen bieden. Langs deze weg wil ik Paula en de familie nogmaals heel veel sterkte wensen in deze moeilijke tijd. 

Hier kunnen jullie meer lezen, foto's bekijken en reacties plaatsen: Bunnybin weblog.

De stilte doorbroken

Het is enkele weken stil geweest op de blog maar dit wil niet zeggen dat ik heb stilgezeten, integendeel! Het was (en is nog steeds) heel druk. Mijn oogontsteking gooit jammer genoeg nog altijd roet in het eten waardoor ik minder snel kan werken dan verwacht.

Zoals jullie weten (of nu te weten komen ) werk ik bij mijn dierenarts (www.dapdemol.be). De voorbije maanden ben ik bezig geweest met het bouwen van de webshop en daar kroop heel veel tijd in, ook privé-tijd. Maar het resultaat mag er zijn (als we zo vrij mogen zijn ): www.dapdemolwebwinkel.be

In de toekomst zullen er nog meer artikelen en betaalmethodes bijkomen.

De afgelopen zondagen heb ik meegewerkt aan 2 workshops van T-Touch voor katten en knagers (www.ttouch.be). Het waren hele leuke, leerrijke en ontspannende namiddagen. Het was ook leuk om nieuwe dierenvrienden te leren kennen. Of mailvriendinnen die ik eindelijk in levende lijve heb kunnen ontmoeten. We hebben veel goede reacties gekregen dat zowel de diertjes als de baasjes ervan genieten! In de onderstaande links kunnen jullie de fotoalbums van de betreffende datums zien.

Fotoalbum 15-04-12 en fotoalbum 22-04-12

Met de dieren had ik het eveneens druk. Met Fluffy bleef alles gelukkig een klein beetje stabiel. Ik ben nog altijd bezig om de pijnstiller/ontstekingsremmer af te bouwen. Momenteel zit ze op 0.2 ml (2x daags). Ondanks dit (of dankzij?) is haar eetlust zelfs nog toegenomen. 

Net zoals vorige keer voelde ik het voordat ik haar op de weegschaal zette: een dikke poep . En jawel, mijn poffertje weegt alweer 1935g, 100g meer dan 2 weken geleden .

Het was even wennen aan het zomeruur. Ondertussen geniet ze met volle teugen van de nieuwe ttouch-bewegingen die ik geleerd heb. En nu kan ik ook een bandage op de aangeleerde manier aanbrengen . Ze heeft de bandage nog geen halve minuut aan en ze gaat er al bij liggen .

Geloof het of niet: ze is opnieuw beginnen te verharen! Een jaar niets en dan 2x in korte tijd. En toch haar gewicht behouden... Het is een taai hummeltje hoor!

Soms heeft ze een vies kontje of vieze beentjes omdat ze in haar blindedarmkeutels gaat zitten. Dan moet ik haar een beetje wassen en om haar niet te hard te laten afkoelen, leg ik dan een dekentje over haar. Niet lang daarna valt ze in slaap .

Van hummeltjes gesproken: mijn lief wollig pluizig manneke had het de afgelopen weken erg moeilijk. Telkens als het niezen/smakken erger werd, verloor een beetje zijn eetlust. Maar zelfs als ik helemaal geen brokjes meer gaf, bleef hij een heel moeilijke vertering hebben. Dus alle zeilen bijgezet. Naast Prozyme (dat hij sowieso preventief krijgt), gaf ik ook Cisaral, Metocloral en Laxatract. Het had niet het verhoopte effect, zijn spijsvertering bleef traag en moeilijk. Bovendien kreeg hij diarree van de Laxatract. Dus de dosis gehalveerd en de diarree was meteen verdwenen. Van een vriendin had ik een staaltje gekregen van het nieuwe voer van Supreme, speciaal voor de spijsvertering. Hij lust het niet altijd, alsof hij voelt op welk moment hij het nodig heeft.

Net zo plots als zijn problemen begonnen zijn, zijn ze ook (voorlopig althans) verdwenen. Hij maakt weer goede keutels en kan weer 20 brokjes eten. Gelukkig heeft het bijna niets aan zijn gewicht gedaan. In totaal is hij 9g kwijt.

Vorige week vond ik heel veel van deze dingen.

Ondanks die problemen geniet hij van het prille lentezonnetje en zijn vriendinnetje.

Zij ligt weer wat vaker op haar rechterzij te luieren en geniet ook alleen van de warme zonnestralen.

Niets is zo lekker als vers hooi! Maar om de een of andere reden zijn de lekkerste strootjes altijd weer goed verstopt .

In de volgende blog hopelijk een filmpje van Mika.

Snel bericht

Het lijkt wel een gewoonte te worden: veel te weinig tijd om een uitgebreid bericht te plaatsen.

Maar het loopt hier niet zo lekker en het is erg druk, mede door de workshops t-touch van de komende 2 zondagen.

Zelf heb ik al 2 weken last van een ernstige oogontsteking. Omdat ik voorlopig maar uit 1 oog kan zien, is PC-werk heel vermoeiend. Sommige mensen moeten daardoor langer op antwoord wachten dan gewoonlijk.

Ik durf bijna geen goed nieuws meer posten want daarna lijkt het altijd fout te gaan. Na mijn positief bericht van vorige keer, verloor Fluffy ineens 130g in gewicht. Dit gebeurde in de week na de omschakeling naar het zomeruur. Ze zijn hier erg klokvast dus wellicht had ze veel last van het veranderde (voer)schema.

In de loop van de afgelopen weken, is ze weer gestaag bijgekomen en ze weegt nu 1828g. Ik heb haar behandeld met Rescue en daardoor zijn de derde oogleden en rare geluiden zo goed als verdwenen. Blijkbaar dus toch stressgerelateerd.

Verder heb ik haar dosis pijnstilling dagelijks afgebouwd met 0,01 ml. I.p.v. 0,35 krijgt ze nu nog maar 0,25 ml en ik zie geen verschil in gedrag, eetlust of wat dan ook. Wel ben ik overgeschakeld naar de generische versie van Metacam, namelijk Loxicom. Het werkt even goed maar het prijskaartje is zomaar even 8€ lager. Dat scheelt in een chronisch medicijn.

Van de week kreeg ik likjes op mijn arm toen ik haar knuffelde . Niet haar gewoonte want zij likt normaal gezien alleen maar mijn mouw, sloffen e.d. Genieten dus!

Ook met Snowy ging het helemaal fout. Vorige keer schreef ik al dat hij spijsverteringsproblemen had maar dat ik ze op een natuurlijke manier kon oplossen. Dit keer helaas niet. Hij begon weer verschrikkelijk veel te niezen en te smakken. Nochtans verliest hij niet zoveel haren maar ze zijn zo lang en 'kleverig'. Hij bleef wel eten (wel minder dan gewoonlijk) maar produceerde hele kleine, harde keuteltjes. Enkel Cisaral geven was niet genoeg, ik had ook een laxeermiddel nodig. Maar Laxatract heb ik niet standaard in huis en kun je in België ook niet zomaar kopen. Dus meteen een online bestelling gedaan en ondertussen behandelde ik hem met paraffine olie. Het mag niet langdurig gebruikt worden en is zeker geen ideaal middel maar in noodgevallen kan het wel. Gelukkig hielp het bijna meteen. Er kwamen weer mooie ronde keutels en zijn eetlust werd weer als vanouds. En het beste bewijs dat hij zich goed voelt: hij rende weer rondjes in huis met hier een daar een binkie ertussen .

Vreemd genoeg (maar gelukkig maar!) deed het vrijwel niets aan zijn gewicht, hij is slechts 5 grammetjes kwijt.

Ik hoop dat we het nu gehad hebben met de gezondheidsproblemen en dat ik volgende keer beter nieuws kan brengen.