Herfst update

Halloween is voorbij maar ik wil toch nog enkele mooie foto's delen van Mika op een pluchen pompoen .

Snowy is eindelijk door zijn rui heen, oef! Het vergde enorm veel van mijn klein ventje. Sinds hij niet meer verhaart, niest/smakt hij niet meer en... komt hij gestaag flink aan. Zojuist woog hij zomaar even 878g., dat is bijna zijn oude gewicht. Daarom overweeg ik om terug over te schakelen naar de gewone Science Selective of hem een mengeling te geven van junior en gewoon. Voor de vachtwissel hebben zoogdieren en vogels o.a. veel eiwitten nodig, eiwit is immers de bouwstof van o.a. de spieren en vacht. Het junior voer heeft hem duidelijk geholpen om sneller door de rui te komen en niet teveel gewicht te verliezen. Nu moet ik natuurlijk wel opletten dat hij geen dikzakje wordt . 

Geloof het of niet: ik voel wel iedere dag of hij - net als Fluffy destijds - geen vocht vasthoudt. Dat was in de laatste weken de oorzaak van haar gewichtstoename en ik wil niet weer iets over het hoofd zien.

Voor het overige is hij lekker vrolijk en aanhankelijk. Gisteren verraste hij me zelfs nog. Ik was in de keuken met zijn groenteschotel bezig. Als hij al in de keuken komt, is het enkel 's morgens om een frisse neus te halen. Maar plots staat hij dus naast mij om 17u30! Een kleine hint om te vertellen dat ik moet opschieten omdat hij grote honger heeft . 

Wat kan dit klein mannetje bergen voer verzetten seg! Daarbij horen ook bergen keutels . Hij eet nu dezelfde hoeveelheid groenten als Fluffy en hij doet er minder dan een uur over, het vreetzakje .

Ik had een nieuw wollen bedje gekocht maar blijkbaar de verkeerde maat besteld (te klein). Hij kan dus niet languit liggen maar past hij er niet mooi in ?

En omdat hij zo mooi is: prachtige close ups van zijn lieve dikke wangen, zijn snorharen, lipje en wonderlijke oogjes .

En wat ik al zo lang beloofde: een heel oud filmpje van Fluffy. Het dateert uit de tijd dat er nog geen betaalbare digitale videocamera's bestonden. Er komen in de toekomst nog van deze filmpjes aan maar ik weet niet wanneer precies. Het is een erg traag en moeilijk proces om analoge beelden naar digitaal om te zetten.

De kwaliteit is daarom verre van schitterend maar de mooie herinneringen maken dit ruimschoots goed! Ik herinnerde dit zelf niet meer. Maar toen ik het terug zag, kwam er onmiddellijk een grote glimlach op mijn lippen en bij 1 fragment blijf ik zelfs telkens in de lach schieten. Jullie begrijpen vast wel wat ik bedoel .

Tenslotte nog dit. Ik heb al veel cadeautjes gekregen tijdens de konijnendag (waarvoor dank!) en nu bracht mijn vriendin Samyra ook nog een heel pakket! Ik heb zelfs zoveel dat ik zelf geen inkopen meer hoef te doen voor mijn diertjes bij sint en kerst . Samyra heeft letterlijk aan iedereen gedacht: het tunneltje is voor Snowy, het grote grasnest voor Mika, het houten speeltje voor Chica, het kaartje en de kalender voor mij en wat me het meest trof: ze heeft zelfs aan Fluffy gedacht. Voor haar zat er een prachtig doosje bij met theelichtjes zodat ik kaarsjes voor haar kan branden. Dank je wel Samyra, ik vind jou sowieso heel lief maar nu extra lief .

Happy Halloween!

Weer geen tijd gehad om de oude filmpjes van Fluffy te bewerken, ik hoop volgende week ergens een gaatje te vinden...

Wel goed nieuws over Snowy: de rui is zo goed als voorbij en hij weegt weer 854g !!! Ik ben zo blij dat hij weer aankomt! Toen Fluffy nog leefde, viel hij samen met haar af. En sinds haar dood komt hij eindelijk aan. Ik blijf het gevoel hebben dat hij haar té goed aanvoelde en bewust ruimte maakte voor haar.

Het is fijn om hem nu te knuffelen: een stevig wollen bolleke .

Gezien hij een grote hooi/kruiden eter is, kreeg hij weer een lenterol van mij .

Hoewel Mika op Halloween 1 jaar en 10 maanden wordt, is ze nog altijd vroeg wakker en zeer snel . Ik hoop dus dat ze net zo oud mag worden als haar papa (bijna 2 jaar en 9 maanden).

En als ik haar lief snoetje zie, kan ik haar niets weigeren. Kan ze niet ontzettend lief smeken om eruit te mogen?

Ze is ook een kei in nesten bouwen, af en toe bouwt ze er eentje achter haar wiel. Dit is wat ik dan tegenkom als ik de kooi ga verschonen. Toevallig zijn het net de hamsters wiens naam begint met een M die zulke nesten maken. Daarom noem ik dit nest Mount Mika. Naar de "traditie": Mount Mocca en Mount Misty .

Tot slot: 3 dagen te vroeg maar ik wens jullie alvast een leuke Halloween avond!

Konijnendag en Fluffy's verjaardag

Het zijn drukke en zware weken geweest. Full time moeten werken met een chronische ziekte is niet aan te raden, maar soms heb je geen keuze. Daar kwam de konijnen infonamiddag nog bovenop (veel stress! ) en afgelopen donderdag zou Fluffy jarig zijn .

Daarom weer een korte blog, gezien ik geen tijd heb gehad om filmpjes van Fluffy te maken. Ook nieuwe foto's van Snowy, Mika en Chica zijn er nog niet. Wel goed nieuws over Snowy, zijn rui lijkt eindelijk te gaan stoppen en hij blijft vrij stabiel in gewicht met ca. 840g. 

Maar laat ik bij het begin beginnen. Vorige zondag was er de konijnen infonamiddag. Zoals gewoonlijk was ik een super-stress-konijn maar dat was er blijkbaar niet aan te zien. De deelnemers hebben genoten en vonden de sfeer heel relaxed. De reacties waren overweldigend positief en dat stemt me blij natuurlijk .

Mijn vriendin Samyra heeft foto's genomen (dank je wel !), in dit foto-album kunnen jullie alle foto's bekijken. Ik heb ook superleuke cadeautjes gekregen van enkele vriendinnen, die zie je ook in het album. Hartelijk dank lieve meiden, Snowy en Mika zullen er héél blij mee zijn .

Op de konijnendag gebruikte ik ook foto's en filmpjes van Fluffy. Best moeilijk, dat geef ik toe, maar ik heb het droog kunnen houden . De hele tijd heb ik in mijn achterhoofd gehouden dat ook Fluffy tot de laatste dag kranig geweest is. Als zij het kon, moet ik het ook kunnen. Bovendien is ze nog altijd bij me en dat geeft me kracht.

Toegegeven: afgelopen donderdag (18/10) was een moeilijke dag. Op die dag is Fluffy 11 jaar geleden bij me komen wonen. Ik mis haar nog steeds en zeker die dag wilde ik dat ze er nog was. Toch heb ik er meer en meer vrede mee dat ze nu rust gevonden heeft. Want haar lichaampje was echt op. Ik wil graag alle mensen bedanken die op 18 oktober aan haar gedacht hebben, een kaarsje gebrand hebben en die zoveel reacties op facebook hebben gezet.

Ik wilde echter toch iets bijzonders doen voor haar die dag en heb onderstaande foto bewerkt.

Dierendag 2012

Hoewel het hier iedere dag dierendag is, werden ze op 4 oktober nog extra verwend . De foto die ik vorige keer plaatste met hun cadeautjes, klopte onverwachts niet helemaal. Ik verwissel het konijnenspeelgoed wekelijks om telkens opnieuw de hersenen te prikkelen. Zo besloot ik een mandje te zetten wat ik al jaren heb en waar noch Fluffy noch Snowy ooit naar omkeken. En nu... interesse vanaf de eerste seconde. Dus werd dit Snowy's dierendagcadeautje, hij vond het alleszins leuk . En hij past er zo mooi in .

Ik ben ook nog wat aan het oefenen geweest met close ups van zijn betoverende oogjes .

En bij verwennerij op dierendag hoort natuurlijk ook lekkers. Toevallig vond ik in de groentewinkel al boerenkool. Snowy is er dol op en dat werd natuurlijk smullen !

Ook Chica kreeg een nieuw speeltje maar omdat zij zo een bang vogeltje is, moet ik dit altijd voorbereiden. Dus eerst moest het speelgoed naast haar kooi op de tafel liggen, zodat ze het van op een veilige afstand kon bekijken. Vervolgens legde ik het op haar schotel, om de één of andere reden is ze minder bang van iets wat ligt dan iets wat hangt. Zoals jullie op de foto's kunnen zien, komt ze nieuwsgierig maar op haar hoede een kijkje nemen.

Hier lijkt ze te zeggen: "is dit echt voor mij?" 

Momenteel hangt het in haar kooi en de eerste minuten was ze inderdaad bang. De angst is nu weg maar voorlopig doet ze er ook niets mee. Jammer want die witte dingen zijn kalkblokjes en dat kan ze goed gebruiken. Ik denk immers dat ze binnenkort weer eitjes gaat leggen.

Ook van haar een close-up van haar mooie wangen .

Mika mocht uiteraard ook niet vergeten worden. Ondanks haar gevorderde leeftijd, is ze nog steeds kwiek en actief. Wat me wel opviel (en haar fokker zag het ook op de foto's), is dat haar bovenvacht dunner aan het worden is. Mika heeft een beige ondervacht en die zie je in bepaalde houdingen duidelijker door haar donkere bovenvacht komen. Aanvankelijk maakte ik me zorgen omdat ik dacht dat ze mijt kon hebben. Maar het blijkt gewoon bij haar leeftijd te horen, ze is 1 jaar en 9 maanden. Het is de eerste donkere hamster die ik heb, dus daarmee had ik nog geen ervaring. Mocca (mijn 3de hamster, driekleur goud) had een donkere ondervacht en haar kleuren werden wat valer toen ze ouder werd. Weer wat geleerd dus.

Maar nu terug naar Mika en haar cadeautje .

Bijna dierendag

Dierendag komt er weer aan en hoewel iedereen hier dagelijks rotverwend wordt, krijgen ze die dag nog een extraatje . Ik val wellicht in herhaling maar het blijft raar om een cadeautje minder te kopen. Ik denk dat ik het bij Kerstmis nog extra moeilijk zal hebben. Anyway, de cadeautjes liggen al klaar. Van links naar rechts: een nieuw wollig bedje voor Snowy, een hanghuisje van gras voor Mika en een knaagspeeltje voor Chica met kalkblokjes.

Van de week was ik even bang dat Mika niet meer zou kunnen genieten van haar cadeautje. Ten eerste is ze van iets geschrokken toen ik haar uit de speelbak wilde nemen. Ze glipte uit mijn handen en viel een meter naar beneden ! Hamsters vallen altijd met hun rugje naar beneden maar gelukkig landde ze in Snowy's wc-tje! Ze is dus zacht terecht gekomen en veerde meteen weer recht. Ik ben me natuurlijk rot geschrokken en heb haar nog lang geobserveerd daarna maar alles was in orde.

Ten tweede hoorde ik enkele nachten geleden een heleboel herrie uit haar kooi komen maar ik dacht dat ze met knaagstaaf aan het gooien was. Toen ik opstond, merkte ik echter dat haar wiel was omgevallen en zij zat eronder gevangen! Ook dit keer mankeerde ze niets maar ze heeft wel een hele dag lopen niezen. Waarschijnlijk heeft ze bodembedekking in haar neusje gekregen door in paniek te zijn.

Ik denk dat ik bij het minste piepje of geluidje bij haar ga kijken vanaf nu . 

Jullie weten dat Snowy en ik almaar closer worden nu we ons vriendinnetje kwijt zijn. Vroeger hield hij niet echt van aanrakingen maar nu kan ik hem zonder veel problemen plukken. En dat is ook nodig want hij blijft maar haren verliezen. Van de week had hij weer even een dipje door niezen/smakken maar dat is gelukkig weer voorbij. Hij weegt nu 832g en voelt ook weer steviger aan, mooi zo !

Wat hij altijd haatte, waren aanrakingen aan zijn pootjes. Nagels knippen was dan ook een hel. Maar ook dat gaat beter. Hij heeft vorige week een manicure/pedicure gehad, zijn geurkliertjes zijn weer schoon en zijn droge oortjes zijn behandeld met etherische olie. Kortom, mijn mooi mannetje is nog mooier dan ooit .

Ik ben al bijna een jaar aan het trainen dat hij zijn pootjes beter laat aanraken, o.a. met ttouch. En tegenwoordig doet hij daarom hetzelfde wat Fluffy deed: een pootje in mijn hand leggen, zo lief!

Hier kwam de fotograaf van dienst iets de dichtbij, daarom kijkt hij wat angstig .

En om hem bezig te houden, gaf ik hem weer eens een reuzenwilgenbal, dat was lang geleden. Dan valt het pas op hoe klein mijn kaboutertje is .

Zoals beloofd in de vorige blog, komen hier nog 2 oude filmpjes van Fluffy. Ze dateren van maart 2011, toen begon de spondylose al lichtjes. Je ziet haar af en toe een klein beetje scheef zitten, maar huppelen ging nog vlot, zelfs zonder matten. Ik krijg een dubbel gevoel bij het zien van deze filmpjes. Enerzijds fijn om te zien hoe speels en vrolijk ze toen nog was. Anderzijds, wat is mijn klein mooi meisje toch afgetakeld het laatste jaar .

Het aftakelen kon ik al moeilijk aanvaarden, haar verlies aanvaarden/verwerken gaat erg moeizaam. 

Ik geloof niet in toeval. En bij de kattencursus die ik volgde op 2 september, heb ik een vrouw ontmoet die een boek heeft geschreven dat ik nu heel goed kan gebruiken. "Afscheid van mijn liefste dier" van Sara Swenden. Ik ben nog maar net beginnen te lezen en de tranen kwamen al. Deels door herkenning van wat ze schreef, deels doordat het verdriet weer naar boven komt. Maar misschien is dat net goed. Ik hoop er alleszins tips in te vinden die kunnen helpen bij mijn rouwproces. Ze schrijft o.a. dat niemand kan/mag bepalen hoe lang dit proces duurt. Het is een opluchting om te lezen dat iemand hetzelfde denkt als ik.